Terapia transgeneracyjna to podejście terapeutyczne, które koncentruje się na wpływie historii rodzinnej i doświadczeń wcześniejszych pokoleń na obecne życie osoby. Punktem wyjścia w pracy są zazwyczaj aktualne trudności, powracające schematy, pytania lub kryzysy zgłaszane przez pacjenta, które analizuje się w szerszym kontekście rodzinnym i międzypokoleniowym.
Podejście to opiera się w dużej mierze na psychogenealogii stworzonej przez Anne Ancelin Schützenberger, zakładającej, że rodzinne wzorce, role, przekonania czy emocjonalne zależności mogą być przekazywane między pokoleniami i wpływać na nasze relacje, wybory oraz sposób przeżywania różnych sytuacji.
W pracy terapeutycznej wykorzystywany jest m.in. genosocjogram — rozbudowane drzewo genealogiczne obejmujące ważne wydarzenia, relacje, daty i powtarzające się doświadczenia rodzinne. Zwraca się uwagę na takie zjawiska jak „niewidzialne lojalności rodzinne”, syndrom rocznicy czy powtarzające się schematy relacyjne i role rodzinne.
W procesie terapeutycznym istotne jest podążanie za skojarzeniami pacjenta, powtarzalnościami, datami i emocjonalnymi tropami, w celu odnalezienia tzw. fil rouge — „przewodniej nici”, która może łączyć historię rodziny z aktualnym doświadczeniem osoby. Celem terapii transgeneracyjnej jest lepsze zrozumienie siebie w kontekście historii rodzinnej, odkrywanie zasobów płynących z systemu rodzinnego oraz poszerzanie świadomości i swobody w codziennym życiu i relacjach.